Ці можна назваць сябе шчаслівым толькі таму, што ты нешта маеш або дасягнуў?

Езус прапануе сёння іншую перспектыву сузірання на гэтае пытанне: шчасце — гэта здольнасць чуць Яго слова і бачыць Божую праўду.

Шчасце — гэта дар позірку, не проста погляд.

Не ўсе, хто глядзяць, бачаць Божую прысутнасць. Але тыя, хто адкрыты духоўна, здольны распазнаваць Яго ў падзеях жыцця, у людзях, у Евангеллі. Мы павінны імкнуцца бачыць свет вачыма веры. Бачыць Божую прысутнасць у нашым жыцці, у жыцці іншых людзей, у прыродзе. Бачыць не толькі знешнюю форму, але і ўнутраную сутнасць. Бачыць любоў, міласэрнасць і справядлівасць Бога, нават калі свет здаецца цёмным і бязлітасным.

 Чуць не азначае толькі слухаць.

Многія прарокі маліліся аб тым, каб пачуць Голас Божы, але не мелі той ласкі, якую маем мы сёння — жывы голас Хрыста ў літургіі, Пісанні, сумленні, душах і Сакрамэнтах.

Шчасце ад Бога заўсёды звязана з пазнаннем Яго праўды.

Мы жывем у часе, калі Божае Слова даступнае, але не кожны адкрывае яго сэрцам. Таму Езус падкрэслівае: калі ты бачыш і чуеш — ты сапраўды благаслаўлёны.

Гэта заклік — не проста радасць, а адказнасць.

Вочы і вушы, якія распазнаюць Бога, не могуць заставацца нямымі. Тое, што бачыш — перадай. Тое, што чуеш — захоўвай і праяўляй у дзеянні.
Гэтыя словы Езуса – гэта не толькі канстатацыя факта, але і заклік да нас. Калі мы маем шчасце бачыць і чуць, гэта азначае, што Бог даў нам асаблівы дар. Але з гэтым дарам прыходзіць і вялікая адказнасць.

Калі нашы вочы бачаць, а вушы чуюць, гэта не можа застацца без наступстваў. Гэта шчасце павінна пераўтварацца ў дзеянне.

• Любоў да Бога і бліжняга: Мы бачым Яго веліч, Яго любоў, Яго ахвяру. І павінны адказаць на яе.
• Служэнне і сведчанне: Шчасце бачыць і чуць – гэта не прыватная справа. Гэта дар, якім трэба дзяліцца. Мы пакліканы быць сведкамі Божай любові ў свеце. Нашы ўчынкі, нашы словы, нашае жыццё павінны адлюстроўваць тое, што мы бачым і чуем. Мы павінны несці святло Евангелля тым, хто яшчэ знаходзіцца ў цемры.
• Рост у веры: Чым больш мы адкрываемся для Божага слова, тым больш мы расцем у веры. Мы пачынаем разумець Божыя планы, Яго мудрасць, Яго міласэрнасць.

Шчасце паводле Евангелля – гэта не хуткаплынны парыў пачуццяў, а глыбокае ўкараненне сэрца, якое бачыць Бога і знаходзіць прытулак у Хрысце нават сярод найбольш неспакойных хваляў жыцця.