Сёння Божае Слова звяртаецца да нас праз яркія і моцныя вобразы, пакінутыя нам Езусам Хрыстом. Ён распавядае пра слуг з падперазанымі сцёгнамі і запаленымі светачамі, якія чакаюць вяртання свайго гаспадара з вяселля.
Што азначаюць гэтыя вобразы для нас сёння? Якія важныя праўды хоча перадаць нам Пан у гэтай прыпавесці?
1. Гатоўнасць – ключ да вернасці
• "Сцёгны падперазаныя, светачы запаленыя!" (Лк. 12:35)
Падперазаныя сцёгны:
У старажытнасці доўгія шаты перашкаджалі хуткаму руху. Падпярэзацца азначала падрыхтавацца да працы, да дарогі, да дзеяння. Гэта сімвал актыўнай гатоўнасці. Хрыстус заклікае нас: "Не жывіце ў камфортнай абыякавасці! Не дазваляйце вашаму духу "спаць" у штодзённай ляноце! Будзьце гатовыя ісці, калі Я паклічу, служыць, калі трэба, і дзейнічаць згодна з Маёй воляй".
Запаленыя светачы:
У цемры ночы святло – гэта жыццё. Запаленая светач сімвалізуе духоўную пільнасць. Гэта наша вера, якая павінна гарэць ярка, каб усе іншыя бачылі нашу любоў да Бога і бліжняга, нашае сведчанне свету. Хрыстус папярэджвае: "Не дазваляйце штодзённым клопатам, сумненням ці граху загасіць ваша святло! Падтрымлівайце ягонае ззянне праз малітву, чытанне Божага Слова і прыняцце Сакрамэнтаў".
2. Чаканне з пільнасцю і радасцю
• "Вы – падобныя да людзей, якія чакаюць..." (Лк. 12:36)
Чаканне:
Гэта не пасіўнае сядзенне, а напружанае, радаснае і пільнае чаканне. Гаспадар вяртаецца з вяселля – гэта добрая навіна! Ён вяртаецца дадому! Мы чакаем не чужога, а свайго любімага Гаспадара – Езуса Хрыста.
Нечаканасць:
Ключавы момант – мы не ведаем часу (Лк. 12:40). Гаспадар можа вярнуцца "у другую варту і ў трэцюю варту" – у самыя нечаканыя, нават "нязручныя" для нас моманты жыцця. Ён параўноўвае Сваё прышэсце з прыходам злодзея (Лк. 12:39), каб падкрэсліць: калі б мы ведалі час, мы б рыхтаваліся толькі тады. Але нечаканасць прымушае нас быць гатовымі заўсёды.
3. Шчасце вернасці і нечаканая ўзнагарода
• "Шчаслівыя тыя слугі... Ён... пачне служыць ім!" (Лк. 12:37)
Шчасце верных:
Народная прымаўка кажа, што няма больш нічога горшага, як чакаць, уцякаць і даганяць. Сапраўднае шчасце не ў тым, каб пазбегнуць чакання, а ў тым, каб быць знойдзеным верным у момант прыходу Гаспадара. Гэта шчасце хвалы, прызнання, пачуцця: "Добра, слуга добры і верны!" (Мф. 25:21). Але чаканне можа быць розным. Можна чакаць з трывогай і страхам, грызучы сябе сумневамі, а можна – з ціхай надзеяй і верай, рыхтуючыся да сустрэчы.
Неверагодная ўзнагарода:
Звярніце ўвагу на гэты дзіўны пераварот! Гаспадар сам "падпяразаецца" (рыхтуецца да служэння), "пасадзіць іх" (дасць пачэснае месца) і "пачне служыць ім". Гэта вобраз вялікай ласкі і ўзнагароды! Бог не толькі прызнае нашу вернасць, але Сам гатоў служыць нам у Сваім Валадарстве. Гэта перавышае ўсе нашыя чаканні і сведчыць пра глыбіню Ягонай любові да тых, хто Яго любіць і чакае. Гэта не проста абяцанне, а рэчаіснасць, якая чакае нас. У Яго прысутнасці мы будзем не слугамі, а дарагімі госцямі, якім будзе аддана ўся Ягоная любоў і ўвага. Уявіце сабе гэтую веліч: Той, хто стварыў сусвет, хто валодае бясконцай моцай, будзе клапаціцца пра кожнага з нас, як пра найкаштоўнейшы скарб. Гэта незвычайная перспектыва, якая павінна запаліць у нашых сэрцах запал і жаданне жыць так, каб быць годнымі такой неверагоднай будучыні.
4. Заклік да гатоўнасці: "Будзьце ж і вы гатовыя!"
• "Будзьце ж і вы гатовыя!" (Лк. 12:40)
Гэта не просьба, а загад, які падсумоўвае ўсю прыпавесць. "Будзьце гатовыя!" Гэта азначае:
Штодзённасць вернасці:
Не адкладаць духоўнае жыццё "на потым". Маліцца, чытаць Слова, служыць бліжняму сёння.
Перамога над духоўнай летаргіяй:
Не дазваляць сябе адурманіць штодзённымі клопатамі, забавай або грахом.
Жыццё ў святле надзеі:
Наша чаканне – не трывожнае, а радаснае, бо мы чакаем не Суддзю без міласэрнасці, а Збаўцу. Яго прышэсце – гэта вялікая надзея!
Ці жывём мы сёння з падперазанымі сцёгнамі – гатовыя да духоўнай барацьбы і служэння?
Ці гарыць наша свяцільня – відаць нашу веру і любоў у цемры гэтага свету?
Ці падобныя мы на тых слуг, што сапраўды з нецярпеннем чакаюць свайго Гаспадара, каб адчыніць Яму адразу?
Пане Езу Хрыстэ, Сыне Божы!
Дай нам Духа Твайго Святога, каб мы заўсёды былі гатовыя сустрэць Цябе.
Дапамажы нам трымаць сцёгны нашы падперазанымі, а светачы веры – запаленымі.
Навучы нас жыць у радасным і пільным чаканні Твайго прыйсця. Бо мы верым, што Ты прыйдзеш, каб уратаваць верных Тваіх. Амэн.
