Сённяшняе Евангелле прапануе нам дзве кароткія, але глыбокія прыпавесці, якія раскрываюць сапраўдную каштоўнасць Нябеснага Валадарства.

Валадарства Нябеснае – скарб, які змяняе жыццё.

У першай прыпавесці чалавек знаходзіць скарб, схаваны ў полі. Ён не проста радуецца – ён ідзе і прадае ўсё, што мае, каб набыць гэтае поле. Чаму? Таму што ён зразумеў: нішто ў свеце не можа параўнацца з гэтым скарбам!

Святыя Айцы Касцёла, такія як святы Ян Златавуст і святы Аўгустын, тлумачылі, што гэты скарб – сам Хрыстус і Яго ласка.

Святы Аўгустын:

• Тлумачыў скарб у полі як Хрыста, схаванага ў Святым Пісанні або ў сакрамэнтах, якія патрабуюць духоўнага разумення.
• Пярліна – гэта паўнацэнная праўда, якую чалавек знаходзіць, калі адкрывае для сябе сапраўдную веру.
• Продаж усяго – гэта адрачэнне ад зямных прывязанасцяў дзеля духоўнага багацця.

Калі мы знаходзім Бога, наша жыццё перамяняецца: мы больш не імкнёмся трымацца за мінулае, за грахі, за часовае багацце. Мы гатовыя адмовіцца ад усяго, каб толькі захаваць гэты скарб – веру, надзею і любоў да Бога.

Валадарства Нябеснае – пошук сапраўднай прыгажосці

Другая прыпавесць распавядае пра купца, які шукае прыгожыя пярліны. Ён знаходзіць адну, найдаражэйшую, і аддае за яе ўсё. Гэты вобраз нагадвае нам, што жыццё з Богам – найвышэйшая каштоўнасць, якую трэба шукаць з усёй стараннасцю.

Святы Ян Златавуст:

Падкрэсліваў радасць чалавека, які знайшоў скарб: гэта сімвал духоўнага захаплення, калі душа адкрывае Божую ласку.

Купец – гэта той, хто актыўна шукае праўду, а не выпадкова яе знаходзіць. Гэта заклік да ўсвядомленага пошуку Бога.

Святы Рыгор Вялікі:

Пярліна – гэта вечнае жыццё, якое мы здабываем праз веру і добрыя ўчынкі.

(Часта людзі шукаюць шчасця ў грошах, славе, часовых задавальненнях, але ўсё гэта – толькі дробныя стразы ў параўнанні з сапраўднай пярлінай – збаўленнем душы.)

Ян Павел ІІ:

"У Святых Дарах схаваная ўся паўната Хрыста. Гэта не сімвал – гэта Ён Сам!"

Але чаму "схаваны"? Бо вера – гэта погляд сэрца. Сучасны свет, як тое поле, здаецца пустым, але хто шукае – той знаходзіць у ім Жывога Бога.

Другая прыпавесць гаворыць пра купца, які аддае ўсё за адну пярліну. Для Яна Паўла II гэта вобраз чалавека, які адкрывае Эўхарыстыю:

• "Эўхарыстыя – гэта пярліна вялікай цаны. Яна вартая таго, каб аддаць за яе нават самае дарагое"
• "Каб знайсці Хрыста, трэба прадаць "усё" – нашы грахі, нашу самадастатковасць, нашы ілжывыя ідалы" .

Што гэта значыць на практыцы?

• Адмовіцца ад сваіх планаў, каб прыйсці на Імшу;
• Выбраць Божыя загады замест грахоўнай "свабоды";
• Аддаць час і сілы на малітву перад Святымі Дарамі.

Як казаў Папа: "Няма больш каштоўнага часу, чым час, праведзены перад Еўхарыстычным Езусам".

Папа заклікаў:
"Ідзіце за Хрыстом, нават калі свет крычыць, што гэта "нявыгадна". Ён – вашая Пярліна!"

*Пытанні для разважання:*

• Ці бачым мы сёння Эўхарыстыю як Скарб?
• Ці прыходзім на Імшу з тым жа захапленнем, з якім той чалавек рынуўся купляць поле?
• Што для мяне з'яўляецца найбольшым скарбам у жыцці?
• Ці адпавядае гэтаму скарбу маё штодзённае жыццё?
• Ці гатовы я адмовіцца ад чагосьці важнага дзеля таго, каб наблізіцца да Бога?
• Як я магу больш актыўна шукаць "пярліну" веры ў сваім жыцці?